പ്രകൃതിയുടെ നിലവിളി: വനനശീകരണവും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ചൂടും
മനുഷ്യന്റെ ആർത്തിക്കും ‘വികസന’ മോഹങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ ഇന്ന് കാടുകൾ നിശബ്ദമായി പിൻവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഈ പിൻവാങ്ങൽ മനുഷ്യരാശിയുടെ തന്നെ നിലനിൽപ്പിന് ഭീഷണിയാകുന്ന കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. ഇന്ന് നാം അനുഭവിക്കുന്ന അസഹനീയമായ ചൂടിന് പ്രധാന ഉത്തരവാദി കാടുകൾക്ക് നേരെ നാം നടത്തുന്ന കടന്നുകയറ്റങ്ങൾ തന്നെയാണ്.
കാടുകൾ: ഭൂമിയുടെ ശ്വാസകോശവും ശീതീകരണിയും
ഭൂമിയുടെ താപനില ക്രമീകരിക്കുന്നതിൽ വനങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. മരങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡിനെ ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ഓക്സിജൻ പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. കാടുകൾ വെട്ടിനശിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഈ മരങ്ങളിൽ സംഭരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാർബൺ വീണ്ടും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു. ഇത് ഹരിതഗൃഹ പ്രഭാവം (Greenhouse Effect) വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ഭൂമി ഒരു ചൂളയായി മാറാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൂടാതെ, സസ്യങ്ങൾ ജലാംശം വായുവിലേക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ‘ട്രാൻസ്പിരേഷൻ’ (Transpiration) എന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ അന്തരീക്ഷത്തിന് തണുപ്പ് നൽകുന്നു. കാടുകൾ ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ ഈ സ്വാഭാവിക ശീതീകരണ സംവിധാനം തകരുകയും വായു വരണ്ടതാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
കയ്യേറ്റത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ
കേരളത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നോക്കിയാൽ, മലനിരകളും കാടുകളും വെട്ടിത്തെളിച്ച് കോൺക്രീറ്റ് സൗധങ്ങളും തോട്ടങ്ങളുമാക്കുന്നത് വ്യാപകമാണ്. ഇത് പ്രാദേശികമായ താപനിലയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു.
ഭൂഗർഭജലത്തിന്റെ നാശം:
കാടുകൾ മഴവെള്ളത്തെ മണ്ണിലേക്ക് ഇറക്കിവിടാൻ സഹായിക്കുന്നു. മരങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ മഴവെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ച് പോവുകയും ഭൂമി തപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മഴയുടെ ലഭ്യതക്കുറവ്: കാടുകളുടെ നാശം മഴമേഘങ്ങളുടെ രൂപീകരണത്തെയും മഴയുടെ ലഭ്യതയെയും ബാധിക്കുന്നു. കൃത്യസമയത്ത് മഴ ലഭിക്കാതെ വരുമ്പോൾ വേനലിന്റെ കാഠിന്യം വർദ്ധിക്കുന്നു.
ജീവജാലങ്ങളുടെ വംശനാശം: മനുഷ്യന്റെ കയ്യേറ്റം മൂലം ആവാസവ്യവസ്ഥ നഷ്ടപ്പെടുന്ന വന്യജീവികൾ ജനവാസ മേഖലകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് ഇന്ന് നിത്യസംഭവമാണ്.
നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാകും?
കാട് കയ്യേറുന്ന മനുഷ്യൻ തന്നെ ചൂട് കൂടുന്നതിനും ഉത്തരം പറയേണ്ടതുണ്ട്. ഇതിന് പരിഹാരമായി കേവലം മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നത് മാത്രം പോരാ, മറിച്ച് അവശേഷിക്കുന്ന പച്ചപ്പും കാടുകളും സംരക്ഷിക്കുക എന്നതിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്. പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദപരമായ വികസന രീതികൾ അവലംബിക്കാനും വനസംരക്ഷണ നിയമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കാനും നാം തയ്യാറാകണം.
പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ഒരു ഔദാര്യമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ആവശ്യമാണ്. വരും തലമുറയ്ക്ക് വാസയോഗ്യമായ ഒരു ഭൂമി ബാക്കിവെക്കണമെങ്കിൽ, കാടുകളോടുള്ള ഈ ക്രൂരത അവസാനിപ്പിക്കണം. പ്രകൃതിയുമായുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഇണക്കത്തിലൂടെ മാത്രമേ തണലുള്ള ഒരു നാളെ നമുക്ക് കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ സാധിക്കൂ





