കടലിലെ ആ ‘ഭീമാകാരൻ’ വെറുമൊരു കെട്ടുകഥയല്ല; നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട രഹസ്യം പരസ്യമാക്കി ശാസ്ത്രലോകം!
നൂറ്റാണ്ടുകളായി നാവികരെ ഭീതിയിലാഴ്ത്തുകയും കപ്പലുകളെ ഒന്നാകെ കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് വലിച്ചുതാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ‘ക്രാക്കൻ’ എന്ന കടൽഭൂതം വെറുമൊരു കെട്ടുകഥയല്ലെന്ന് ശാസ്ത്രലോകം. കടലിലെ ഏറ്റവും നിഗൂഢവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഈ ജീവിയുടെ ഐതിഹ്യങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രീയ സത്യം ഗവേഷകർ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ‘ആർക്കിട്യൂത്തിസ് ഡക്സ്’ എന്ന ഭീമാകാരൻ കൂന്തലുകളാണ് ക്രാക്കൻ എന്ന മിത്തിന് ആധാരമെന്നും, എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവ ഇത്രയധികം വലുപ്പത്തിൽ വളരുന്നതെന്നുമുള്ള രഹസ്യമാണ് പുതിയ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾ ചുരുളഴിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഐതിഹ്യത്തിൽ നിന്ന് ശാസ്ത്രസത്യത്തിലേക്ക്പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നോർസ് ഐതിഹ്യങ്ങളിലാണ് ക്രാക്കനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശങ്ങൾ കാണുന്നത്. ഗ്രീൻലാൻഡ്, നോർവേ തീരങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുന്ന ഭീമാകാരവും നീളമുള്ള കൈകളുമുള്ള ഒരു കടൽജീവി എന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ വിവരണം. പിന്നീട് 1857ൽ ഡാനിഷ് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജാപെറ്റസ് സ്റ്റീൻസ്ട്രപ്പ് ആണ് ഈ ജീവിക്ക് ‘Architeuthis dux’ എന്ന് ശാസ്ത്രീയ നാമം നൽകിയത്. നാവികരുടെ കഥകളിലെ വർണനകളോട് കൃത്യമായി യോജിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു ഈ ജീവി.എങ്കിലും തുടർന്നുള്ള ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം കാലം ഈ ജീവിയെ അതിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയിൽ ജീവനോടെ കണ്ടെത്താൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. 2004ൽ ജപ്പാനിലെ ഒഗസവാര ദ്വീപുകൾക്ക് സമീപം വെച്ച് ജാപ്പനീസ് ഗവേഷകരാണ് ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഒരു ഭീമാകാരൻ കൂന്തലിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ജീവനോടെ ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയത്. അന്ന് ലഭിച്ച 5.5 മീറ്റർ നീളമുള്ള ഒരു കൊമ്പുപോലുള്ള കൈ (tentacle) പരിശോധിച്ചതിൽ നിന്ന് ഡിഎൻഎ 99.7% കൃത്യതയോടെ Architeuthis dux ആണെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു. തുടർന്ന് 2012ൽ ഇവയുടെ ആദ്യത്തെ വിഡിയോ ദൃശ്യങ്ങളും ഗവേഷകർ പുറത്തുവിട്ടു. ആഴക്കടലിലെ ഇരുട്ടിലൂടെ സ്വതന്ത്രമായി നീന്തുന്ന ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ ക്രാക്കൻ എന്ന മിത്ത് യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തെളിയിച്ചു.എന്തുകൊണ്ട് ആഴക്കടലിൽ ഭീമാകാരന്മാർ ജനിക്കുന്നു?എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ജീവികൾ ഇത്രയധികം വലുപ്പത്തിൽ വളരുന്നത് എന്നതിനും ശാസ്ത്രം കൃത്യമായ ഉത്തരം നൽകുന്നു. 2006ൽ ‘പ്രൊസീഡിങ്സ് ഓഫ് ദി റോയൽ സൊസൈറ്റി ബി’ എന്ന ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനത്തിൽ പ്രൊഫസർ ക്രെയ്ഗ് ആർ. മക്ലൈൻ ആഴക്കടലിലെ പരിണാമ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. ഒറ്റപ്പെട്ട ദ്വീപുകളിൽ ജീവികൾ പരിമിതമായ വിഭവങ്ങൾ കാരണം ഒന്നുകിൽ വളരെ ചെറുതായോ അല്ലെങ്കിൽ ഭീമാകാരമായോ പരിണമിക്കാറുണ്ട്. സമാനമായി, ആഴക്കടലും പരിണാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ‘ദ്വീപായി’ വർത്തിക്കുന്നു.കൊടുംതണുപ്പ്, കുറഞ്ഞ ഉപാപചയ നിരക്ക് (metabolism), പരിമിതമായ ഭക്ഷണലഭ്യത, കടുത്ത ജലമർദ്ദം എന്നിവയാണ് ആഴക്കടലിലെ പ്രത്യേകതകൾ. ഇത്തരം പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ അതിജീവിക്കാൻ ജീവികൾക്ക് വലിയ ശരീരമാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. വലിയ ശരീരം ഊർജം സംരക്ഷിക്കാനും കൂടുതൽ സമയം ഓക്സിജൻ സംഭരിച്ചുവെക്കാനും പരിസ്ഥിതിയുടെ കടുത്ത സമ്മർദ്ദങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. ഇതാണ് ആർക്കിട്യൂത്തിസ് ഡക്സിനെ ഇത്ര വലിയ ജീവിയാക്കി മാറ്റിയത്.ഭീമാകാരത്വത്തിന്റെ ഭൗതികശാസ്ത്രം2016ൽ ‘പ്ലോസ് വൺ’ ജേർണലിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മറ്റൊരു പഠനവും ഈ ഭീമാകാരത്വത്തിന്റെ ജൈവിക രഹസ്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. ജീവികളുടെ വലുപ്പം കൂടുന്തോറും അവയുടെ ഉപാപചയ നിരക്ക് ശരീരഭാരത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ വേഗതയിലേ വർധിക്കൂ എന്ന ‘ക്ലൈബേഴ്സ് നിയമം’ അനുസരിച്ചാണ് ഇവ ജീവിക്കുന്നത്. അതായത്, വലിയ ജീവികൾ വളരെ സാവധാനത്തിലാണ് ഊർജം ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഭക്ഷണം വളരെ കുറവുള്ള ആഴക്കടലിൽ ഇത് അവയ്ക്ക് വലിയ ഗുണം ചെയ്യുന്നു.ഏകദേശം 13 മീറ്ററിലധികം നീളം വെക്കുന്ന ഈ കൂന്തലുകൾക്ക് മൃഗലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ണുകളാണുള്ളത്. ആഴക്കടലിലെ നേരിയ വെളിച്ചം പോലും തിരിച്ചറിയാൻ ഈ വലിയ കണ്ണുകൾ അവയെ സഹായിക്കുന്നു. ഇവയുടെ ഒരേയൊരു ശത്രു തിമിംഗലങ്ങളാണ്. ആഴക്കടലിൽ ഇവ തമ്മിൽ നടക്കുന്ന കടുത്ത പോരാട്ടങ്ങളുടെ തെളിവുകളായി തിമിംഗലങ്ങളുടെ ആമാശയത്തിൽ നിന്ന് കൂന്തലിന്റെ കൊക്കുകളും, തിമിംഗലങ്ങളുടെ ചർമത്തിൽ കൂന്തലിന്റെ കൊമ്പുകൾ വരുത്തിയ ആഴത്തിലുള്ള പാടുകളും ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.തുടരുന്ന ഗവേഷണങ്ങളും പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളും2015ൽ റിസർച്ച്ഗേറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഉത്തര അത്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ, ന്യൂഫൗണ്ട്ലാൻഡ് മുതൽ ഗൾഫ് ഓഫ് മെക്സിക്കോ വരെയുള്ള ഭാഗങ്ങളിൽ ഇത്തരം നിരവധി കൂന്തലുകളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കണ്ടെത്തിയവയിൽ മിക്കവയ്ക്കും 10 മുതൽ 13 മീറ്റർ വരെ നീളമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ഇവയുടെ ജനസംഖ്യയും ആവാസവ്യവസ്ഥയും വളരെ വിപുലമാണെന്നതിന്റെ സൂചനയാണ് നൽകുന്നത്.എങ്കിലും, ഈ ജീവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പല വിവരങ്ങളും ഇന്നും ശാസ്ത്രലോകത്തിന് അജ്ഞാതമാണ്. ഇവ എങ്ങനെ പ്രജനനം നടത്തുന്നുവെന്നോ, എത്ര കാലം ജീവിക്കുന്നുവെന്നോ, എങ്ങോട്ടൊക്കെ ദേശാടനം നടത്തുന്നുവെന്നോ കൃത്യമായി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. നാഷണൽ ഓഷ്യാനിക് ആൻഡ് അറ്റ്മോസ്ഫെറിക് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിന്റെ 80 ശതമാനത്തിലധികം ഭാഗവും ഇന്നും പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യപ്പെടാതെ കിടക്കുകയാണ്.നാവികർ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് പറഞ്ഞ കഥകളിലെ ‘പായ്മരങ്ങളോളം പോന്ന കൈകൾ’ ഒരു അതിശയോക്തിയായിരുന്നില്ല എന്നാണ് ശാസ്ത്രം ഇപ്പോൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്. പ്രൊഫസർ മക്ലൈൻ വ്യക്തമാക്കിയത് പോലെ, ‘മിത്തും ജീവശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള വര നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെ അത്ര വ്യക്തമല്ല; പലപ്പോഴും ശാസ്ത്രം എത്തിച്ചേരുന്നതിന് മുമ്പ് ശേഖരിക്കപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഐതിഹ്യങ്ങളായി മാറുന്നത്.’
